Benim âmentüm, neslimin âmentüsü, sürekli bir otokritiktir. Kendi benliğini ve varlığını, erdem ve takva açısından tartışır. En duyarlı terazilerle tartma demektir kendini bu âmentüyü kabulleniş. Hakikate erme ve bu erişi koruma bakımından sürekli bir özeleştiridir diriliş neslinin âmentüsü. Gözü bağlamak değil, bütün yönlere gözü dört açmaktır bu âmentüyü, bu amentünün getirdiklerini yükleniş.
Realizm, benim gözümde, dış şartların, tabiatın, kemikleşmiş tarih yapılarının, islâm dolu kalbin yüksek fırınında kor haline geldikten sonra, islâm ruhuyla dolu ruhumun çekicinin altında şekil almasının psikolojisinden başka bir şey değildir.
Bir gün gelecek, yine Yüce İslâm Milleti, bilinçlenecektir. Nerelerden nerelere geldiğini öğrenecek ve bu onu uyandıracaktır. Buna en büyük bir inançla inanıyorum.