bir takım zırvalarDuygu ve Düşünce
Merhaba bu benim ilk postum. Hatta bu benim galiba internet üzerinden paylaştığım ilk yazım. Bir takım düşüncelerle boğuşuyorum buraya yazarken, bunu yapmamın bana hiçbir katkısı olmayacağı, kimsenin
Benim babama olan sevgim kendime zarar vermeme neden olmuştu, onun babasına olan nefreti başkalarına zarar vermesine.
Kör olası gözüm, pınardı hani?
Her dostu ağıtla anardı hani?
Dağ gibi babamı aldı da fani,
O gündür bu gündür, yaş gelmez oldu.
Geri Verilen Kız – Donatella Di Pietrantonio | 3/5
Geri Verilen Kız, on üç yaşındaki bir kızın, yıllardır annesi ve babası bildiği insanlar tarafından bir gün aniden öz ailesine geri gönderilmesiyle başlıyor. Neden bırakıldığını tam olarak bilmeyen bu genç kız, bir anda alıştığı hayatı, odasını, okulunu ve sevdiği insanları kaybediyor. Kendini yoksulluk içinde yaşayan, hiç tanımadığı anne, baba ve kardeşlerinin arasında buluyor. Kitap boyunca hem geçmiş hayatını özleyişini hem de yeni hayatına uyum sağlamaya çalışmasını okuyoruz.
En çok hissettirdiği duygu aidiyetsizlikti. Ne eski ailesine ait hissedebiliyor ne de yeni ailesine. Sürekli bir arada kalmışlık ve yalnızlık hissi var. Kimin gerçekten annesi olduğunu, nereye ait olduğunu ve neden bunları yaşadığını anlamaya çalışırken onunla birlikte ben de bu karmaşayı hissettim.
Kitapta kardeşi Adriana ile kurduğu ilişki de çok etkileyiciydi.
Aile, aidiyet, terk edilme ve büyüme üzerine düşündüren bir kitaptı. Okurken karakterin çaresizliğini ve yalnızlığını hissedebiliyorsunuz. Benim için duygusu güçlü bir kitaptı ama çok bağ kurduğum bir hikâye olmadı, bu yüzden 3/5 verdim.
Henüz çoğumuz hayatın özünü anlayamayarak havada saadet, kuyu dibinde cennet arayan, birbirimizden keramet bekleyen, boş şeylere kapılan, vaatlere aldanan saf kimseleriz.
Bu dünya henüz büyük komik Molière çağından üç adım ileri gitmedi. Daima üstadın ebedi komedyaları tekrarlanıp duruyor. Yalnız sahnenin dekorları değişti. Tarzlar başkalaştı. İnsanın mayası hep o maya... Kötüler daha kurnazlaştı. Birbirine zarar verme ilerledi. Fenalık büyüdü.
