gökçe c., Bozuk Pusula'yı inceledi.
Dün 15:43 · Kitabı okudu · 8 günde · Beğendi · 10/10 puan

“Her erkek babasıyla hesaplaşmalıdır!”

Kitapçıda dolaşırken, sezgilerimin dürtmesiyle aldığım bir kitaptı Bozuk Pusula. Daha evvel ismine de, yazarına da rastlamamıştım açıkçası. Arka kapaktaki tanıtım yazısını okuduktan sonra, alıp çıkmam bir oldu. Bu kadar iyi bir konu ve anlatımın olması gerçekten beni mutlu etti. Kitap son derece etkileyici, sarsıcı ve içtendi.

Yazarı Ali Bahtiyari hakkında çok bilgiye ulaşamadım. İlk kitabı olduğunu, İstanbul’da yaşadığını öğrendim. Buradan yazarın ellerine güller, kalemine bol minnet bırakmak istiyorum. Sayfaları okurken karakterlerin hepsiyle öyle bütünleşip, hayat hikayelerini soludum ki, kitap biterken okumayı ağırdan aldım. Muhteşemdi!

“Dante’nin Araf’ında, ortada duranlara ve orada durabilmek için gereken sertliğe adanmıştır” sözüyle okuduğunuzda ne anlama geldiğini anlıyorsunuz. Eserde birden çok karakter var, birinin hikayesi bir ötekinin hikayesine bağlanıyor. İlk önce tablo kaçakçılığı yapan Osta ile başlıyor hikaye. Osta’nın daimi müşterisi Profesör Ansel’i tanıyoruz. Ansel iş dışında Osta’yı dostu olarak nitelendiriyor. Yaşadığı kasabadan kaçan İlas çıkıyor sonra karşımıza, Osta ile yolları kesişiyor. Bu arada Osta sevdiği kızı ailesi onaylamadığı için kaçırmak zorunda kalıyor. O andan itibaren Osta ve İlas ortak bir kaderin motifleri gibi oluyorlar. Set arkasında çalışan Panyeri’de olaya dahil olduktan sonra, onun baba yerine koyduğu Rubeni, ortak tanıdıkları ve daha sonra sürpriz biri çıkan deli dedikleri bardaki Teymar, asla babasını tanıma şansı olmayıp, azılı bir katil ve suçlu olan Hieras, babasının varlığını hayatından kirli bir leke gibi çıkarıp, varoluşunun hiçliğinde kaybolan Kanasta yer alıyor.

Okurken çizdiğim yerler çok fazlaydı. Ben bu fazla çizme işini bir de Hakan Günday’ın kitaplarında çok yapıyorum. Tarz olarak da biraz benzerlikler vardı. Belki bu yüzden sevdim.

Baba temasının işlendiği, onun varlığından çok yokluğunun geride nasıl bir boşluk bıraktığını yazar çok iyi anlatmış. Karakterlerin hepsi de varoluşun verdiği o acımasız hiçliğin gölgesindeler. Yazar bunu sık sık vurguladığı, babayı sadece bir şablon yerine koysada, bir yandan da “Erkek ne kadar inkar etse de babasına benzemekten alıkoyamıyor kendisini” diyerek her armudun bir dibe düşme durumundan da bahsediyor. Yıllar önce okuduğum Turgenyev’in Babalar ve Oğullar eseri de beni etkilemişti.

Konuşmalar çok sağlam ve uyarıcı felsefi mesajlarla doluydu. Kaos adlı kitabın finalinin olduğu bölüm, çok yakışır bir son oldu. O bölümden birkaç cümle paylaşmak istiyorum;

“Vitam cum morte mutavit (Ölümle hayatı takas etti)”

“Tanrı, insanlar yolunu kaybetsin diye acıyı, kendine meydan okuyan kibriyle tanışsın diye büyük sözleri, ölümsüz olduğunu sanıp yanılsın diye de duyguları salmıştı yeryüzüne. Terbiye sanatının evde kalmış aktörleriydi onlar.”

“Bazen babanın yanı başında olmasındansa onun büyük hikayesi daha çok işe yarıyordu.”

“Bir baba kendini içeride öldürdüğünde doğan çocuk da yarı ölü bir hayatı ezberliyordu.”

“Herkesin kuzeyi başka yöndeydi. Bozulmuş bir pusula gibi.”

Okumanın keyfini bu tarzı seviyorsanız doya doya yaşamanız dileğiyle, herkese iyi okumalar.

Muhammet Emin Aktaş, Babalar ve Oğullar'ı inceledi.
Dün 01:19 · Kitabı okudu · 5 günde · 8/10 puan

Turgenyev’in meşhur kitabı Babalar ve Oğullar’ı bitirmiş olmanın bahtiyarlığı içinde birkaç şey karalamak istiyorum.

Öncelikle yazarla başlayayım. Turgenyev Ruslar içindeki Fransız bence. Özellikle Gorki’yle kıyasladığımızda Turgenyev’in aristokrat ve batılı yapısını rahatlıkla görebilirsiniz. Zira eserdeki kahramanların dialoglarında kullanılan Fransızca kelimeler bunu kanıtlar nitelikte.

Eserin dili ve üslubuna gelecek olursak okuru sıkmadığını ve gereksiz ayrıntıya girmeden yerli yerinde bir anlatımla yazıldığı söyleyebilirim. Benim elimdeki kitap Can’dan çıkma ve çevirmeni Ayşe Hacıhasanoğlu. Gayet başarılı bir çevirisi var.

Eserin içeriğini klişeleşmiş bir cümleyle anlatmak istemiyorum. Salt kuşaklar arası çatışma değil eserin özü. Nihilizmin ilk izleri, aristokrasinin çöküşü, soylu sınıfının tükenişi ve ekim devriminin habercisi.

Bazarov’un sonu bana Mai ve Siyah’ı hatırlattı.

İyi okumalar.

Meltem Keskin, bir alıntı ekledi.
25 May 22:20 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Aslolan kişiliktir, sayın efendim. İnsan kişiliği kaya gibi sağlam olmalıdır; çünkü her şey onun üstüne kurulur.

Babalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç TurgenyevBabalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç Turgenyev
Neyzen Tevfik, Babalar ve Oğullar'ı inceledi.
23 May 21:26 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Öncelikle belirtmeliyim ki tam puan vermemin nedeni-ki genelde yapmam- karakterlerde kendimi bulabilmem ve onların yerine kendimi koyabilmem, onlarla bütünleşebilmemdir.

Adından da anlaşılacağı üzere iki baba ve iki oğul bulunmakta hikayede. Bazarov ve Arkadiy, Vasiliy ve Nikolay. Görünen aksine, babalar ve oğullar başka karakterleri de ayrıca kapsar, ama biz uzatmamak için buradan devam edelim. Oğulların(Bazarov ve Arkadiy) hayata bakışları birlik içinde: Nihilizm. Bunun hayata yansıması ve yansı(ya)maması olaylara, konuşmalara oldukça güzel yedirilmiş. Babaların oğullarıyla ilişkilerinin ne kadar farklı olabileceği tek resimde anlatılmış. Kitabın son bölümlerinde düğümlerin çözülmesiyle edebi bakımdan eser, kanımca, zirveye ulaşmıştır.

Nigar Çakır, bir alıntı ekledi.
22 May 23:55 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Bazı dokunaklı haller vardır ki insan, ne de olsa bunlardan bir an önce sıyrılmayı arzular.

Babalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç TurgenyevBabalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç Turgenyev
Nigar Çakır, bir alıntı ekledi.
22 May 23:51 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Bir romantik olsaydım ‘yollarımızın ayrıldığını hissediyorum’ derdim ama değilim, o yüzden sana birbirimizden bıktığımızı söylüyorum.

Babalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç TurgenyevBabalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç Turgenyev
CNK, bir alıntı ekledi.
22 May 22:34 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Dostça sohbeti gevezelik sayiyorsunuz...

Babalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç Turgenyev (ISB KÜLTÜR YAYINLARI)Babalar ve Oğullar, Ivan Sergeyeviç Turgenyev (ISB KÜLTÜR YAYINLARI)
Turan inal, Babalar ve Oğullar'ı inceledi.
22 May 00:05 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Aslında dönemin rusyasini anlatmakla beraber biraz yavan buldum. Bu iki kafadar paraya pula ihtiyaç duymadan nasıl bu kadar gezebiliyorlar.. Hikayedeki babalar ve amca haddinden fazla süslü cümleler kullanmakta... O dönemin kirsalda yaşayan halkı için biraz enteresan buldum.