" Âh mine'l- ışkı ve hâlâtihî
Ahrâka kâlbî bi harârâtihî"*
Şehy Galip
*" Aşktan ve aşkın hallerinden âh!
O aşk ki, kalbimi heyecanlandırdı, harâretiyle yaktı, yandırdı beni."
Uyum ya da çatışma, neşe ya da üzüntü bile ikincil kalır. Önemli olan iki insanın birbirlerini varlıklarının temelinden yaşaması, kendi kendilerinden kaçmak yerine birbirleriyle bütünleşirken kendi kendileriyle bütünleşmeleridir.