Severek mektup yazılan bir insanın bile olması ne büyük bir olay, söylenen her sözcüğün anlaşılmaktan öte, yaşadığını, dahası sözcüklere bile gerek olmadan yaşandığını bilmek, güç gibi yalınç bir olgu değil, varolmak gibi bir şey.
Sovyetlerin kullandığı anlamda, “nostalgia” öldürücü bir hastalık. Ancak şöyle özlediğim biriyle bir caddede yürümenin, bir kahvede oturmanın da, özlemden öte bir hazzı var.