"Çocukluk reşit olunca değil ailemiz dostlarımız sevgililerimiz dahil bütün insan ilişkilerinin "sevgi" gibi duyguların maskeleri altında tamamen bencil çıkarlardan ibaret olduğunu gördüğün gün biter. Seni sen olduğun için değil seni sevmek için sebepleri olduğu için severler.
Ve işte o gün pollyannacılığın son günüdür. Artık kimseye aynı gözle bakamazsın. Sen de aynı olamazsın. Dünya üzerindeki bütün insan ilişkileri pamuk ipliğine bağlıdır. Masallardaki gibi aşklar filmlerdeki gibi dostluklar yoktur. İşte bu andan itibaren hayatı daha az acıyla yürüyebilmenin tek yolu kendini herkesten önceye koymak herkesten çok sevmektir. Duygu tek bir şey mantık herşeydir. Ve büyümek tam olarak budur. Gözünün bu dünyaya ikinci ve son kez açılmasıdır."