Bahtı sikik piyade
@bahtisikikpiyadee
Burda paylaştığım iletiler kendi romanıma aittir. Keyifli okumalar...(Modern Savaş – Psikolojik Dram Romanı)
Yazar
Üniversite
İstanbul
4 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Bahtı sikik piyade1000Kitap
Leo bir adım attı:
“Biz Halid’i tanımıyoruz. Ama belki… yardım edebiliriz.”
İlk defa adam döndü.
Gözleri doluydu.
“Yardım mı? Asker yardım etmez evlat. Asker ya unutur ya da emir alır. Sen hangisisin?”
Reklam
Bahtı sikik piyade1000Kitap
Miguel gözlerini kırpıştırdı. Adam onlara dönmeden konuşmaya devam etti:
“Oğlumuzu götürdünüz. Adı Halid. Gittiğinden beri buradayım. Ne cami kalıyor burası, ne dünya.
Bazen düşünüyorum... Belki de insan, kaybolduğu yeri yurt sanmalı.
Çünkü bir şeyin içinden çıkamıyorsan, oraya aitsin artık.”
Bahtı sikik piyade1000Kitap
İçeri girdiler.
İçeride bir adam oturuyordu. Sırtı dönüktü. Dizlerinin üstünde, elleriyle bir tespihi döndürüyordu.
Hiç bakmadan konuştu:
“Siz geldiğinizde yağmur kesildi. Ama bizim içimizdeki yağmur durmadı evlat. O yüzden ayak sesinizden önce, sessizliğinizi duydum.”
Bahtı sikik piyade1000Kitap
Leo, Miguel’le birlikte köyün küçük camisine doğru yürüdü. Caminin taş duvarlarında kurşun izleri vardı.
Kapısı kapalıydı. Ama içeriden biri vardı.
Miguel eliyle “girme” işareti yaptı.
Leo kafasını salladı: “Geç kaldık. Zaten içindeyiz bu hikâyenin.”
Bahtı sikik piyade1000Kitap
14 Şubat – 10:32
Köyün içi sessizdi ama o sessizlik, “barış” değil, “çekilmiş bir tetiğin” sessizliğiydi.
Toprağın üstünde çocuklar çıplak ayakla dolaşıyor, gözlerinde bir asker değilmişsin gibi bakıyorlardı.
Çünkü burada asker tanımı farklıydı.
Asker: Birini öldüren değil, birini arayan kişiydi.
Hepsi birini arıyordu. Kimi eşini, kimi kardeşini… kimi de kendini.