Gönlün kapısını çalıp içine girebilen olsaydı,görecekti ki dışarıda attığımız her çoşkulu kahkahanın altında, içimizde taşıdığımız ağır bir yük yatıyor.
Göz kamaştırıcı ve harikulade zaferlerim,başarılarım yok belki ama ne kadar büyük yenilgilerin ardından kendimi inşa ettiğimi bir ben biliyorum. Kimse yoktu. İnsan tek başına da bir dağ olabiliyor mecbur kalınca
Aramızdaki şey,yollar olsaydı aşardık. Mesafeler olsaydı çözerdik. Sorun olsaydı,konuşur hallederdik. Aramıza bir dağ olsaydı tırmanır yine sarılırdık. Bizim mesele bambaşka bir şey. Bunu çözmeye bir ömür yetmeyecek. Bu sessiz bir veda. Gitmek, ayaklarla yapılmıyor her zaman…