Sabitlenmiş gönderi
Biri sorarsa kim seni büyüttü diye. Kendi kendimi büyüttüm diyeceğim. Kimse değil, ben kendimin annesi, babası, ablası, kardeşi oldum.
Gecenin sessiz bir saatinde, diz çöküp ağladığım bu küçük odada yanımda olabilirdin. Bana sarılabilir, yaralarımı sarabilir, beni iyileştirebilirdin. Çok mu şey istiyorum senden, sadece şu ağlayan halimi gör, bir kez olsun anla istedim. Senin gözlerin bir bana kördü. Belki de görmek istemedin beni. Anlıyorum, herkes gibi sende benden kaçmayı istedin. Suçlamıyorum. Sadece her şeyin farklı olmasını diliyorum imkansız olduğunu bile bile.
-yuva.
"Anlıyorum seni, sıkıldın o evden." dedi. "Sıkılmak değil bu, kırgınım, kızgınım, yoruldum." dedim. İstediğim tek şey acısız nefes almaktı.
-yuva.
Yüreğim alev alev yansa da, acımı içimde yaşarım hep. Geçer çiçeğim, geçmek zorunda.
-yuva.
Dayan dedi bana. Dayan. Nereye kadar dayanacağımı bilmiyordum. Nefes aldığımı hissetmiyorum. Yaşıyorum sadece. Onların istediği şekilde, istediği yerde. Benim istediğim şekilde değil. En acısı da yaşadığım hayat benim değildi. Hiçbir zaman olmamıştı. Ben istediğim gibi yaşamadım, yaşayamadım. Yaşattırmadılar çiçeğim.
-yuva.