"Ben sana hep inandım," diye fısıldadı. Göz göze geldiğimizde dudağı hafifçe kıvrıldı. Belli belirsiz tebessümü kederli ve sevgi doluydu. "Sana hep inandım. Başka hiçbir şeye inanmazken bile 'sana' inandım."
"Bahçede, dışarıdaki gece havasının yüksek duvarlardaki açıklıklardan içeri girmesiyle tatlı bir serinlik vardı. Tavan pencerelerinden süzülen ay ışığı, tüm yaprakları ve çiçekleri altın rengine boyuyordu."