Bartu Kaya
@bartrock
İç mimar
Lisans
9 Haziran 1999
21 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
!!! Biraz spoiler içeriyor, lütfen dikkatli okuyun. !!!
Bu kitapta Fitz artık sadece hayatta kalmaya değil, kendini geri kazanmaya çalışıyor. Her şeyden uzaklaştırılmış, yok sayılmış, neredeyse unutulmuş biri olarak başlıyor. Ama içindeki adalet duygusu ve sevdiği insanlara olan bağlılığı onu tekrar harekete geçiriyor.
Artık daha öfkeli, daha yalnız ama aynı zamanda daha kararlı biri var karşımızda. Krallık karışmış, taht tehlikede ve Fitz yine en çok bedel ödeyenlerden biri oluyor. Üstelik bu kez yalnız değil… Verity de kendi yolculuğunda, krallık uğruna ve sevdiği insanlar için geri dönüşü olmayan bir feda yoluna giriyor. İkisinin de hikâyesi, son kez ve temelli bir şekilde kendilerinden vazgeçişle kapanıyor.
Kitabın ismi gerçekten tam yerini bulmuş. Neredeyse tüm hikâye boyunca bir arayış, bir kovalamaca, sürekli bir hareket hâli var. Hem fiziksel hem de içsel bir yolculuk bu. Her adımda yeni bir sınav, yeni bir kırılma var.
Bazı anlarda “Bu kadar da olmaz” dedim. Çünkü ne zaman biraz nefes alacak gibi olsalar, hayat onları yeniden ezip geçiyor. Yavaş yavaş bazı insanlarca değer gördüğünü hissetmek güzeldi ama o değer gördüğü insanların gözünde de ya ölü kalması ya da yokluğa karışıp onlardan uzaklaşması beni gerçekten üzdü.
Kendi duygu ve düşüncelerim:
Seriyi üç kelimeyle özetle deseler yalnızlık, fedakarlık ve kaybetme derdim.
İlk kitapta bana en çok dokunan şey Fitz’in yalnızlığıydı.
Ama şimdi, bu macera boyunca içime iyice işlemiş ve büyümüş olan o yalnızlık,
son kitapla birlikte bende derin bir yara, devasa bir boşluk bırakarak gidiyor.
Eee… Bu da benim, böyle harika bir kitap serisiyle maceraya çıkmamın bir fedakarlığı olsun.
Reklam
Bu kitapta Fitz’in yalnızlığı daha da derinleşiyor. Artık sadece dışlanmış biri değil, aynı zamanda bir tehdit olarak görülüyor. Bir yandan hasta, bir yandan zihinsel olarak yorgun ama yine de görevlerini yapmaya çalışıyor. Saraydaki politik entrikalar iyice karışıyor, herkesin bir planı var. Fitz ise bu karmaşanın tam ortasında, kendi kimliğini korumaya çalışıyor.
Zamanla bazıları onu kabullenmeye ve hatta benimsemeye başlıyor ama ilişkileri hep pamuk ipliğine bağlı. Kimseye tam olarak güvenemiyor, çünkü en küçük bir yanlışta her şey yıkılabilir. Okurken yine onunla birlikte yıprandım, yalnızlığında.
“ Fitz’in dünyasında güven bir ayrıcalık, sadakat ise bir yük gibi … ve her şey, tek bir yanlış adımla yıkılacak kadar kırılgan”.
Bu kitap hakkında uzun uzun konuşmak istemiyorum; çünkü fazla söz söylemek, onun derinliğine ve yarattığı duygulara kendi nezdimde haksızlık etmek gibi geliyor.
Kitap Fitz’in hayatını öyle güzel anlatıyor ki sanki onun günlüğünü okuyormuşsun gibi hissediyorsun. Duyguları, düşünceleri, yalnızlığı çok içten bir şekilde aktarılmış. Her şey o kadar içten ve gerçekti ki, bazen ben yaşıyormuşum gibi oldum. Ama sadece duygusal değil, bir yandan da politik entrikalarla dolu. Sarayın içinde dönen oyunlar, güç mücadeleleri. Epik fantezi türüne, büyüler ve savaşların ötesinde farklı bir bakış açısıyla yaklaşmış. Sessiz ama çok derin bir hikaye.
Bu kitapta en çok ne dokundu derseniz, hiç tereddütsüz Fitz’in yalnızlığının içime işlemesi derim.
Özelenen tat
Amber’de Dokuz Prens uzun zamandır fantastik edebiyatta kahraman bakış açısıyla anlatılmış bir roman okumamıştım özlediğim bakış açısına bu kitapla kavuştum benim gibi kahraman bakış açısıyla anlatılan vede hayal etmesi kolay olan bi seriye başlamak isterseniz kesinlikle tavsiye ederimDüşünce
Amber’de Dokuz Prens uzun zamandır fantastik edebiyatta kahraman bakış açısıyla anlatılmış bir roman okumamıştım özlediğim bakış açısına bu kitapla kavuştum benim gibi kahraman bakış açısıyla anlatılan vede hayal etmesi kolay olan bi seriye başlamak isterseniz kesinlikle tavsiye ederim