Başak
@basakkia
Diskdünya’da Kütüphaneci’nin çırağı
Kendini beğenmiş muzafferane bir erdem maskesi, açığa vurulmuş kötülüğün yüzü kadar korkunç olabiliyordu neredeyse. 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yani, en iyi tanrının seninki olduğunu söylemek ayrı, tek gerçek tanrının o olduğunu söylemek apayrı. Büyük küstahlık bu, bana sorarsan. Elini sallasan gerçek tanrıya çarpıyor zaten!
Halka göre kralın işi sarayda oturmak, el sallamak, madeni paralarda doğru yöne bakacak sağduyu göstermek ve halkın her zamanki gibi ekip biçmesine izin vermekti. Bu bir toplumsal sözleşmeydi onlara göre. Halk, öteden beri her ne yapıyorsa onu yapardı ve kral da bunu yapmalarına izin verirdi. 
Her çatının altında bir hikaye olduğunu biliyordu Nine. Hikaye denen şeyden anlardı. Ama oradakiler, asla anlatılmayan hikayelerdi; küçük odalarda geçen küçük ve gizli hikayeler...
Lancrelılar saatleri severdi elbette ama bir saatten daha kısa hiçbir süreyi ölçmeye zahmet etmezlerdi. Yumurta haşlamaları gerekiyorsa, Muhallebimi Kim Kaşıkladı türküsünü üst üste iki kere söylerlerdi, o kadar.