Şu var ki, bir halk mahvolmaya başladığında; geleceğe inancını ve özgürlük umudunu artık gerçekten kaybetmek üzere olduğunu hissettiğinde; boyun eğmeyi faydalı olacak ilk davranış, boyun eğmişlerin erdemlerini de var olmaları için gerekli bir şart olarak algıladıklarında tanrıları da değişmek zorunda kalır.
İnsan varolduğu için minnettardır ve bunun için bir tanrıya ihtiyaç duyar. -Böyle bir tanrı hem yarar sağlayabilmeli hem de zarar verebilmeli, hem dost, hem de düşman olabilmelidir - öyleyse ona hem iyi günde hem de kötü günde hayran olunur.
Hakikatten kaçmak için kimin yalan söylemeye ihtiyacı vardır? Onun yüzünden acı çekenlerin. Fakat hakikatın acı vermesi, olması gerektiği gibi bir hakikat olmadığını gösterir.