Kitabi okumayı bitirdim ama sanırım kitap benim için daha yeni başlıyor. Ağladığım nadir kitaplardan. Yazım tekniği o kadar güzel ve güçlü ki Charlie'yi okumuyorsunuz, Charlie oluyorsunuz.
Zekanın insan hayatını bu denli etkileyebileceğini tahmin bile edemezdim. Herkes anne olmamalı dediğim kitaptı. Rosa o kadar kızdım ki. Eski Charlie'ye sarılasım geldi ve "Beni bir birey olarak görmüyorlar." derken çok haklıydı. O profesörler için sadece bir denekti. Anıları, geçmişi olmayan bir denek.
Charlie'nin Dr. Strauss ile yaptığı tartışma bana göre kitabın anlatmak istediğiydi. Charlie eskiden seviliyordu çünkü insanlar onunla egosunu tatmin ediyordu. Zeki bir adam olduğunda da insanlara kibirli geldi çünkü Charlie'nin yanında aptal hissediyorlardı.
Okuduğunuza pişman olmayacağınız ve okuduktan sonra etkisinden kolay kolay çıkamayacağınız bir kitap... Algernon'u da unutmamak lazım. Ona da sevgilerle...