Kız çocuklarını Barbie bebekler ile büyütüp, genç kız oldukları zaman onlara benzemek istemelerine neden şaşırıyoruz anlamıyorum. Kusursuz yüz hatları ve beden kıvrımları ile idol olarak önüne koyduğumuz kadın modeline benzemek için binlerce lira para harcamaları kadar doğal bir şey yok aslında.
Ve tabi Barbie'nin film galasında kuyruk olmak istemelerinde de...
Aslında hayatta tek amacı zengin bir prens ile evlenip saraya kapak atmak olan kızların masalları ile büyüttüğümüz çocukların bugün ailesinden gizli zenginlere escort olmak için yarışa giriyor olmalarına da neden şaşırdığımızı anlamıyorum.
Kadınlığını kullanarak yüzlerce ev alan Madonna teyzeleri gibi olmayacak da bu çocuklar, bir ineği var diye şükreden Emine teyze gibi mi olacaklar?
Ne veriyoruz sahi biz bu çocuklara?
İyi insan olmanın eğitimden de paradan da daha önemli olduğunu mu, yoksa amelin ilimden daha önce geldiğini mi?
Zekanın, güzel ahlakın içten bir gülümsemenin dolgun dudaklardan daha çok bir kadına yakıştığını mı, yoksa markanın adı Victoria Secret ise bir dona 500 dolar verilebileceğini mi?
Akşama kadar elinde telefon ile İnstagram'da kim ne yemiş ne giymiş diye kovalayan annelerin kızları maalesef Hz. Asiye olmuyor arkadaşlar. Armut genelde dibine düşüyor ve üzgünüm katranı kaynatınca da pekmez olmuyor.
Soğan ekersen hiç marul çıkmıyor, elma ağacı hiç çilek vermiyor, su vermeden de hiç bir çiçek açmıyor.
Firavun' un kucağında büyüyen Hz. Musa örneği gibi örnekler çok nadir görülen örnekler. Zaten nadir ve özel oldukları için Kuran'da anlatılır. Sırf tembelliğimizi ve kusurlarımızı örtmek, saklamak ve sorumluluğumuzu üstümüzden atmak için bu örneklere sarılıyoruz.
Vicdan rahatlatıyor da çocuklar kurtuluyor mu?
Bugün bu çocuklar güzellik sektörünün yeni müşterileri. Kaburgalarını