beste
@bbesteep
33 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Oyun Değil, Hayat: Kazanmak da Kaybetmek Kadar GerçekDuygu ve Düşünce
"Oyun Değil, Hayat: Kazanmak da Kaybetmek Kadar Gerçek"
Yarın, Yarın ve Yarın – Gabrielle Zevin
️ 9/10
Gabrielle Zevin’in kalemiyle ilk tanışmam bu kitap sayesinde oldu ve kesinlikle son olmamasını istiyorum. Yarın, Yarın ve Yarın, sadece oyun tasarımı ya da iki gencin kariyer yolculuğu hakkında değil. Bu kitap, dostluk, aşk, kayıp, gurur, kimlik ve yaratıcılık gibi birçok temayı büyük bir içtenlikle işliyor.
Yazarın kalemi oldukça güçlü ve neredeyse son bölümlere kadar elimden bırakmadan okudum. Ancak sonlara doğru biraz durağanlaştı; tempodaki bu düşüş, beni kitaba 10 puan vermekten bir adım geri tuttu. Yine de bu, kitabın etkileyiciliğini azaltmıyor. Hatta belki de bu durgunluk, karakterlerin duygusal yükünü daha görünür kılıyordu—ama yine de okuyucu olarak daha daha farklı belki biraz daha ayrıntılı bir son beklerdim.
İki ana karakterin – Sam ve Sadie’nin – hikâyesi boyunca aralarındaki ilişki hem çok samimi hem de fazlasıyla inişli çıkışlı. Zaman zaman bencilce davrandıklarını, birbirlerini yanlış anladıklarını ve birbirlerine haksızlık ettiklerini düşündüm. Ancak bu yönleri, onları daha gerçek kılıyor. İnsanlar çoğu zaman sevdiklerine karşı bile acımasız olabiliyor ve kitap bu insani çelişkileri dürüstçe yansıtıyor.
“Ömrümüz boyunca aynı şeyleri yapmamamız üzücü değil, aksine mutluluk verici.” – s.309
Kişisel olarak bu, yaşamın tekdüzeliğinden korkanlar için güzel bir teselli gibi hissettirdi.
Sonuç olarak, Yarın, Yarın ve Yarın, yalnızca oyun kurucuların değil, hayatla bir şekilde baş etmeye çalışan herkesin hikâyesi. Birilerine, kendine ya da geçmişine kırgın olanlara, yaratma sancısı çekenlere ve yalnız hissetmiş herkese hitap eden bir kitap.
Okurken bolca düşündüren, yer yer üzen ama en çok da derinden duygulandıran bir roman.
SABAHIN ÜÇÜ1K
"Sabahın Üçü", az kelimeyle çok şey söyleyen, içten ve dokunaklı bir baba-oğul hikâyesi. Antonio ve babasının Marsilya’da geçirdiği uykusuz 48 saat, yalnızca bir şehir gezisi değil; geçmişle yüzleşilen, kelimesiz bir sevginin yeniden tanındığı bir iç yolculuk. Kitap, babanın gençliğini anlatan bölümleri şimdiki zamanla ustalıkla harmanlayarak, kuşaklar arası sevginin değişen biçimlerini ama özde sabit kalan derinliğini hissettiriyor.
Kitabın yalın diliyle kurduğu sıcaklık ve derinlik karşısında şaşırdım. Matematikten müziğe, edebiyattan felsefeye uzanan incelikli göndermeleriyle hem düşünsel hem duygusal bir okuma sunuyor.
Küçük ama yankısı büyük bir kitap.
Her Şeyin Hikayesi–Ağaçların Fısıltısını Duyabilmek1000Kitap
Richard Powers 
Richard Powers ’ın kaleminden çıkan Her Şeyin Hikayesi, doğayla insan arasındaki bağı hem bilimsel hem de duygusal boyutlarıyla anlatan güçlü bir roman. Ağaçların, zamanın ve insanın iç içe geçmiş hikâyeleri öyle etkileyici bir dille işlenmiş ki, kimi sayfalarda durup nefes almak gerekiyor.
Kitabın dili beni başından itibaren büyüledi—öyle şiirsel, öyle zarif bir anlatımı var ki, bazı cümlelerde uzun uzun kaldım. Sanki kelimeler değil de yapraklar dökülüyordu sayfalara.
Hikaye örgüsü ise tam anlamıyla ilmek ilmek işlenmiş. Başta birbirinden bağımsız gibi görünen hayatlar, zamanla öyle bir bütünlük içinde birleşiyor ki hayran kalmamak elde değil. Her karakterin, her olayın yavaşça ve sabırla yerini bulması...
Doğayla insan arasındaki bağ, bazen bilimsel bir kesinlikle, bazen de duygusal bir kırılganlıkla işlenmiş. Özellikle ağaçlara ve zamana dair bakış açım bu kitapla tamamen değişti. Fakat itiraf etmeliyim, son bölümlerde biraz zorlandım. Hikâye yavaşlıyor, ama belki de bu bile kitabın doğasına uygun—sabırla, sessizlikle ve dikkatle dinlenmesi gereken bir çağrı gibi.
Her Şeyin Hikayesi, kolay bir okuma değil ama kesinlikle derin bir yolculuk. Kendinizi kelimelere bırakabilirseniz, doğaya, insanlara ve zamana dair çok şey anlatıyor. Çok sessizce ama çok derinden.
Richard Powers ’ın kaleminden çıkan Her Şeyin Hikayesi, doğayla insan arasındaki bağı hem bilimsel hem de duygusal boyutlarıyla anlatan güçlü bir roman. Ağaçların, zamanın ve insanın iç içe geçmiş hikâyeleri öyle etkileyici bir dille işlenmiş ki, kimi sayfalarda durup nefes almak gerekiyor.
Kitabın dili beni başından itibaren büyüledi—öyle şiirsel, öyle zarif bir anlatımı var ki, bazı cümlelerde uzun uzun kaldım. Sanki kelimeler değil de yapraklar dökülüyordu sayfalara.
Hikaye örgüsü ise tam anlamıyla ilmek ilmek işlenmiş. Başta birbirinden bağımsız gibi görünen hayatlar, zamanla öyle bir bütünlük içinde birleşiyor ki hayran kalmamak elde değil. Her karakterin, her olayın yavaşça ve sabırla yerini bulması...
Doğayla insan arasındaki bağ, bazen bilimsel bir kesinlikle, bazen de duygusal bir kırılganlıkla işlenmiş. Özellikle ağaçlara ve zamana dair bakış açım bu kitapla tamamen değişti. Fakat itiraf etmeliyim, son bölümlerde biraz zorlandım. Hikâye yavaşlıyor, ama belki de bu bile kitabın doğasına uygun—sabırla, sessizlikle ve dikkatle dinlenmesi gereken bir çağrı gibi.
Her Şeyin Hikayesi, kolay bir okuma değil ama kesinlikle derin bir yolculuk. Kendinizi kelimelere bırakabilirseniz, doğaya, insanlara ve zamana dair çok şey anlatıyor. Çok sessizce ama çok derinden.