“Garip değil mi?’ dedi Ben. “Bir şeyin öldüğünü ve özgür olduğunu düşünürsün ve sonra onu içine çöreklenmiş sana gülerken bulursun. Babamın gerçekten ölmediğini hissettiğim gibi. O, içinde bir yerde beler döndüğünü gözlüyor. Ve uzaktan sırıtıyor.”
“Bunda iyi bir yan var,” dedim aniden, gerçekten de öyle olabileceğini farkederek. “Kaçmak zorunda olmadığın bir yan. Onu beraberinde götürebilirsin ve sonra herhangi bir yere gittiğinde bu oradan kaçmak sayılmaz.Sadece büyümektir bu.”