Merhabalar. Biz üç genç olarak kitapların büyülü dünyasını sizlerle birlikte keşfetmek istiyoruz. Bizlere bu serüvende katılmak isterseniz, sizleri Instagram adresimize bekliyoruz. IG:becauseyouarethereason
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beni kucağına aldı, o bonkör kokusunu burnuma saldı, göğsünün yumuşaklığına sarıp sarmalayıp yatağıma yatırdı. Göz kapaklarımı ilk kez elleriyle kapadı. Bunu bir ölünün gözlerini kapar gibi yaptığını, tüm düşlerini kaybedişinin acısıyla yaptığını, düne kadar büyüyeceğini sandığı çocuğunun o an öldüğünü kayda geçirmek için yaptığını, bu kaydı içgüdüsel dürtülerle yaptığını, ne ben anladım, ne o anladı.
Ara sokakların birinde göz önünde bulunmayan bodrum kat tek oda bir kafe bulunuyor. Bu kafede çalışan üç kişi ve devamlı müşteriler var. Dışarıdan kendi içine kapanık çok iyi kahveli bir kafe olarak görünse de aslında bu kafe bir şehir efsanesine konu olmuş durumda. Söylenene göre kafede geçmişe gidebiliyorsunuz.
Sevgilisinden o kafede ayrılan Fumiko, geçmişe gidip tekrar sevgilisiyle konuşabilmek için kafedekilerden yardım istiyor, böylece başta Fumiko olmak üzere kafede gerçekleşen zamanda yolculuk hikayelerini okuyoruz.
Çok tatlı bir hikayeydi. Sevimli karakterlere güldüm ve onlarla birlikte ağladım. Karakterlerinin hepsinin geçmişe dönme nedenleri, pişmanlıkları var. Bu pişmanlıklara biz de sahibiz. Okurken ben de kendime çokça "Acaba?" diye sordum.
Hafif spoiler:
Kitap Fumiko'nun sevgilisi ile görüşmek istemesiyle başlıyor. Fumiko dileğini çalışanlara iletiyor ama öğreniyor ki bir sürü kural var. Mesela geçmişe döndüğünüzde sadece o kafede bulunan insanlarla buluşabilirsiniz, sadece tek bir sandalyede oturarak geçmişe dönebilirsiniz ve süre boyunca sandalyeden kalkamazsınız, hiçbir eyleminiz geleceği değiştirmez. En önemlisi, kahve soğumadan önce geri gelmelisiniz.
Bu kurallar can sıkıcı olsa bile pişmanlıklara sahip insanlar yine de geçmişe dönüyor. Geleceği değiştiremiyorlar ama -kitapta da belirtildiği gibi- kendileri değişiyorlar. Pişmanlıklarını çözemeseler de bu yolculuk onlara umut ve yaraları kapatma gücü veriyor.
Kitaptaki karakterlerle gerçekten bağ kurduğumu hissettim. Hepsi günlük hayatta karşılaşabileceğimiz, belki de kendimizden parçalar taşıyan insanlar. Özellikle Kei gibi pozitif karakterli insanları oldum olası sevmişimdir. Kitap boyunca bana çokça tebessüm ettirdi fakat en sonda da en çok ağlatan o oldu.
Okunması gereken, hayatınızı