Zeynep
@begonvilsi
“Aslında bütün bu telaş, bir faninin ölümü unutmasının hikayesidir.”
Bu platformu bir hatırlatıcı ve not defteri olarak kullanıyorum :)
Çünkü Müslüman, Müslümanın aynasıdır. Müslüman, başkasının ayıplarından önce kendi ayıbını görür. Bilir ki tabiatlar, nefsin hevasına tâbi olmak üzere birbirine yakındır.
Reklam
Fakat halkın çoğu nefislerinin ayıbını bilmekten cahildirler. Onlardan birini görürsün ki kardeşinin gözündeki çapağı görür de kendi gözündeki merteği görmez.
Nefsine tevazu ahlakını kazandırmak isteyen bir kimse, nefsine kibir ve gurur galip geldiği halde şu yolda onu elde edebilir: Uzun bir müddet mütevazı kimselerin fiillerine devam etmeli ve bu devamlılık müddetince nefsiyle mücadele edip zoraki bir şekilde onu bu yöne sevk etmelidir. Bu ahlak, nefsin ahlakı olup, onda tabiî bir şekil alıp, kolayca onda yerleşinceye kadar devam etmelidir. Şer’an ve dinen güzel ahlakların tamamı bu yol ile elde edilir.
Hz. Peygamber (a.s.m.) Abdullah bin Amr bin el-Âs’a fitneden bahsederken şöyle dedi:
“ İnsanların sözlerinin sallantıda olduğunu, emanetlerinin azaldığını ve (parmaklarını birbirine geçirerek) şöyle olduklarını gördüğün zaman…”
“Ya Resûlallah! Böyle olduğunu gördüğüm zaman ben ne yapayım?”
“Evinden çıkma, diline hakim ol, bildiğini al, bilmediğini bırak. Akıllı insanlarla meşgul ol. Halktan uzak ol.”
Âlimlerden biri şöyle demiştir:
“Sadece şu iki kişiden biriyle arkadaşlık yap: Kendisinden dinin hakkında bir şey öğrenip faydalandığın kişi ve kendisine dini öğrettiğin ve senden öğrendiğinden faydalanan kişi. Bunların dışında üçüncü bir kişi görürsen uzaklaş!”
Reklam