İki adımını geriye doğru attı Kadın.
Hafif sola süzüldü bir gözyaşı, çehresinde dolanarak teskinlik veren bir el gibiydi.
Sırtını koşarak geldiği yola doğru çevirdi sonra ve yorgun sırtını bir daha ardına döndürmeden gitti.
Bu kadar mı emindi dönmeyeceğinden,
Bakmaya değer bir şey göremeyeceğinden?
Koşarak geldiği yolu yavaş adımlarla döneceğinden .
Bindiği arabanın camına bile uzatmadı elini.
Bakışları avuç içlerindeki ince yollardan ayrılmıyordu.
Penceredeki yansımasıyla bile yüz yüze gelmek istemiyordu .
Bu kadar mı bıkmıştı , kendinden bile ?