𝐊𝐢𝐫𝐤𝐞: “Ölümlüler neye benziyor, söyler misin bana?”
𝐏𝐫𝐨𝐦𝐞𝐭𝐡𝐞𝐮𝐬: “Bunun tek bir cevabı yok. Her biri farklı. Paylaştıkları tek ortak şey ölüm. Bu sözcüğü biliyor musun?”
“Ozanlar benden, -erkek- kahramanın karşısında diz çöküp merhamet dilenen bir kadın olarak bahsetti hep; ilaç katarmışım tatlı şaraplarına, büyüleyip domuza çevirirmişim hızlı giden gemilerin tayfasını, babaevini unutturur, sılaya kavuşmalarına müsade etmezmişim. Ne demeli, kadınlara haddini bildirmek ozanların en sevdiği vakit geçirme biçimidir; yerlere sürünüp ağlamazsak gerçek bir hikâyemiz olamazmış gibi…”