Çağımızın insanı hıza kurban gitti. Hız çağında yitirdiğimiz en güçlü insani kabiliyetlerimizden biri çözümcülük (çözüm odaklılık) oldu. Neden hızın içinde yitirdik çözüm odaklılığı? Çünkü hızlıyken sakin kalamayız. Hızlıyken çarelerden, çözümlerden, detaylardan ve fırsatlardan uzağız. Hızlı olduğumuz için yapabileceğimizin en iyisini aslında yapamıyor oluruz. Böylece kendimize çelme takmış oluruz aslında ama farkında bile değilizdir.