dergi ve gazete benim gözümde asla önüne alıp bir kaç saatte okunacak bir şey değil daha ziyade bir ay boyunca göz gezdirip sayfaları çevirilecek hep bir başlık, bir paragraf, bir görsel, bir şiir, bir şair, bir öykü yazarı bazen bir kelime hiç yoktan bir reklam ile aklı meşgul etmeye, ufku genişletmeye, dalıp gitmeye yarayan bir araç. orada her zaman bir ip ucu bulunur aklı yormak umut yeşertmek için. hayatın bekleme odasında vakti genişleten bir çeşit yalnız eğlencesi ki artık sehpalarda küllük var, pislik var, sosyal medya, dijital çöplük. akademik yayından ziyade kültür, sanat, popüler bilim dergileri nüfuz etme görünür olma değilde sevgi ile sevk ile üretilen eserler olarak okuyucusunda da aynı ilgi ve şevki uyandırdı şimdilerde ben mahalleden hayli uzak kaldım. okuduğum dergiler de artık yayın hayatına son vermeye yüz tuttu, tutacak.