Kendi içine bakarsın ve gözünün önünden bir sürü anı geçer, yerlerinden kıpırdamazlar, hayatındaki her an tamamen durmuştur ve o anları yaşarken hissettiğin mutluluğu ya da üzüntüyü tekrar yaşarsın. Zamanın içimizde büyümeyi bıraktığı o duruma ölüm deriz.
“Bu konuda haklısın, ama ben bir feminist değilim.”
“Değil misin?”
“Değilim. Ondan biraz daha ilerdeyim. Ben kadınların üstünlüğünü savunuyorum. Tamamen kadınların yönettiği bir toplum için savaşıyorum. Ya da, en azından, kadınsal bir düşünme şekliyle yönetilen.”
Tanrı'nın insanın bilgisine koyduğu sınırların ötesine
geçmek isteyen kör merakın cezası bu olacaktır, en saf varlıklara
mahsus bilimlere sahip olmak isteyen hırs, ölçüsüz bir gururdan
başka bir şey elde edemez, insanın kaderinin basit ve cahil olmak
olduğunu göremez.