Beren bahudar
@bellinna
9 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Zor bir dönemden geçiyorum. Akademik olarak sonumun nasıl olacağını bilmiyorum; derslerim yorucu ve stresli geçiyor. Hayalimdeki yere ulaşamayacağım endişesini taşıyorum. Duygusal zekam yüksek olduğu için sanırım çevremden ister istemez etkileniyorum ama bunun üstesinden eskisine göre çok daha iyi geliyorum. Hedefim, hem duygularımı hem de çevresel etkileri ölçülü bir dengede tutmak ve çevremdekilerden neredeyse hiç etkilenmemek.
Biliyorum, hayalim aslında çok uzakta değil; yakında benim olacak.
Elbette arkadaşım olsun isterim. Bana hitap eden, beni geliştiren insanlarla iletişim kurmayı seviyorum. Hayatımda her zaman rahatsız etmeyen, karşılıklı bir alışverişin olduğu ilişkiler sağlıklı olmuştur. Buradaki “alışverişten” kastım çıkarcı bir ilişki değil; bir gün onun bana ihtiyacı olduğunda yanında olmak, bir gün de benim ihtiyacım olduğunda onun yanımda olması. Bir gün benim onu arayıp “nasılsın?” demem, bir gün onun beni araması… Kimse kimseden üstün değil.
İnsan ilişkilerinde gurur yapmak, kibre kapılmak, üstten konuşmak, kıskançlık edip aşağılamaya çalışmak sadece aptallıktır. Kendilerini rezil ediyorlar. Hem ayıp, hem terbiyesizlik, hem görgüsüzlük. Sadece kendilerini küçük düşürüyorlar.
Bu tipleri fark edip “hayatımdan çık” diyebilmek, yapabildiğim en doğru ve en güzel şeylerden biri.
Çok fazla tolerans gösterdiğim bir arkadaşım vardı. İletişimi kestiğim dönemin ardından tekrar yazmıştım ama bugün ilk kararımın—yani iletişimi kesme kararımın—ne kadar doğru olduğunu tekrar fark ettim. Aptal yerine konmak istemiyorum ve bu beni artık gerçekten rahatsız ediyor. Eskiden bana iyi gelen birinin, uzun zamandır sadece bir “vızıltıdan” ibaret olması ve o vızıltının bile rahatsızlık vermesi kötü hissettiriyor.
Elbette tüm bunlar insan ilişkileriyle ilgili tecrübeler; böyle olacağını önceden bilemezdik. Anlatıyorum, hatalı olduğu tarafı kabul edecek gibi oluyor, “evet ya haklısın” diyor, sonra bir bakmışım kötü bir söz söyleyip canımı sıkıyor. Allah’a havale ediyorum; benden de, şeytandan da, Allah’ımdan da uzak olmalı. Böyle anlayışsız ve kibirli insanlar hayatımızda olmamalı. İnsanların canını acıtan, söylenen sözü bir kulağından girip diğerinden çıkan tipler enerjimizi sömürmekten başka bir şey yapmıyor.
Neden böyle diye çok sorguladım. Değişti mi diye kontrol ettim. Ama o hep yerinde sayan biri oldu. Geriye dönüp baktığımda kendimi ne kadar gereksiz yorduğumu fark ediyorum. Öyle yalancı ki, bir dediği bir dediğini tutmuyor. Ona karşı tiksinti duygum daha ağır basıyor artık. Sevmiyorum kendisini. Üstelik beni sevdiğini düşünmesi ya da seviyor olması bile beni rahatsız ediyor. Benim hiçbir yardımımı, iyi niyetimi, arkadaşlığımı hak etmiyor; samimiyetsiz ve güvensiz geliyor.
Hani değer veriyorum deyip bunu hissettirmemesi ve benim ona özel hayatıyla ilgili yorumlarima sorularıma hep bi imayla yaklaşması kadar da sanırım tiksindirici bişey yok . Kendilerini dev aynasında gören iğrenç budala köylülerin hayatımda yeri yok. Umarım bulur belasını da anlar az. Ama sanmıyorum bu da böyle bir nankör yani
Artık toparlanmanın zamanı geldi. Saçma sapan düşüncelerle ve oyunlarla kendini oyaladığın yeter. Şimdi başarma zamanı. Başarın seni yıllarca ileri taşıyacak; ancak sana hizmet etmeyen her şey sadece seni geriye çeker. Bu lüzumsuz şeylere vakit harcadıkça yol uzayacak. O yüzden yükünü bırak ve yoluna devam et.
Herkese ilgi manyağı dedikten sonra benimde öyle olmam lan ben böyle hesap etmemiştim kimseyi yermemek gerekmiş