belda
@belureea
"Berlin'de yalnızsınız değil mi?" dedi.
"Ne gibi?"
"Yani...Yalnız işte...Kimsesiz...Ruhen yalnız...Nasıl söyleyeyim...Öyle bir haliniz var ki..."
"Anlıyorum, anlıyorum...Tamamen yalnızım...Ama Berlin'de değil...Bütün dünyada yalnızım...Küçükten beri..."
"Ben de yalnızım..." dedi. "Boğulacak kadar yalnızım...Hasta bir köpek kadar yalnız..."
Reklam
Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan mehlül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
Hayatta her zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim.
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
Zaten bu defteri neden aldım? Küçük bir ümidim olsa, dünyada en sevmediğim bu yazmak işine kalkışır mıydım? İnsanın muhakkak kendini boşaltması lazım...
Reklam