Ah benim güzel ülkem...
Bu kitabın yazarın ilk romanı olduğuna inanmak ne mümkün !!! Aysel, Aydın, Ali, Metin, Namık, Sevil, Behire, Alain, İlhan, Dündar Öğretmen, Ertürk, Hasip ve şu an adı aklıma gelmeyen tün karakterler sizinle yeni tanışmadım ben de sizden biriyim. Adalet Ağaoğlu sen çok güzel bir detaysın
Puan vermedi
Skyshade / Alex Aster
"Güvendiği insanların ihanetine defalarca kez uğramıştı. Belki de sorun kendisiydi. Belki de kimseye güvenmemeliydi."
Merhabaalar, serinin üçüncü kitabı ile geldim. Fantastik seriler içinde favori serilerimden bir tanesi. Lightlark ile başlayan yolculuğumuz Nightbane ve daha sonra Skyshade ile devam ediyor.
Isla, Nightshade'e döndüğünde savaşın bıraktığı yıkım ve ortaya çıkan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalır. Bir yanda hala sevdiği Grim, diğer yanda Lightlark'ın geleceği arasında sıkışan Isla, kaderini belirleyecek son kehanetin peşine düşer. Dost ile düşmanın birbirine karıştığı bu süreçte, kadim bir kötülük yeniden yükselirken Isla hem kalbinin hem de dünyasının geleceğini belirleyecek zorlu bir seçim yapmak zorunda kalır.
Skyshade'da Isla'nın seçimlerinin sonuçlarını görüyoruz. Karar vermesi gereken önemli şeyler var tabi her şeyden önce kehaneti kabul etmesi lazım. Fantastik serinin içindeyiz Islacığım ister istemez kabul edeceksin bu kehaneti yapacak bir şey yok. Bu arada Isla, ilk kitaba göre bambaşka bir karaktere evrildi. Güçlendi, gelişti ve artık yaptığı seçimlerin sonuçlarını gördü. Bu açıdan ben Isla'nın kendinin farkında varmasını sevdim. Grim ile olan iletişimlerini zaten çok seviyorum. Favori ikililerimden bir tanesi Grim ve Isla. Grim'in arada öyle romantik yaklaşımı daha sonra tekrar olaylara dönüşleri falan okuması çok keyifliydi.
Serinin üçüncü kitabı olduğu için artık evren ve karakterlere iyice alıştım diyebilirim. Kitap boyunca odağım tamamen olaylardaydı. Az çok artık ilişkilerden ziyade konuya ve fantastik dünyaya odaklanmak istedim.
-Seri sıralaması: Lightlark- Nightbane- Skyshade- Crowntide
-Yetişkin okurlara yöneliktir.
Reklam
Sonsuz Suyun Kıyısında, beni hem tarihî atmosferiyle hem de anlattığı hikâyeyle etkileyen bir roman oldu. Çatalhöyük’ün büyüleyici dünyasında geçen bu eser, geçmişin izlerini sürerken insan ilişkilerini, inançları ve yaşam mücadelesini de başarılı bir şekilde yansıtıyor.
Kitabın en sevdiğim yönlerinden biri, tarihî detayların hikâyeye doğal bir şekilde yedirilmiş olmasıydı. Okurken kendimi binlerce yıl öncesinin yaşamına tanıklık ediyormuş gibi hissettim. Yazarın sade ama akıcı anlatımı sayesinde sayfalar kolayca ilerledi ve merak duygusu hiç azalmadı.
Karakterler arasında ise en çok Biblu’nun hikâyesini sevdim. Onun yaşadıkları, duyguları ve olaylar karşısındaki tavrı beni hikâyeye daha da bağladı. Bazı anlarda ona üzülürken bazı anlarda umutlandım; bu da karakterin benim için unutulmaz olmasını sağladı.
Benim için Sonsuz Suyun Kıyısında, yalnızca tarihî bir roman değil, aynı zamanda geçmişte yaşayan insanların da bugünkü insanlar kadar güçlü duygular taşıdığını hissettiren etkileyici bir yolculuktu. Hem Çatalhöyük’e ilgi duyanların hem de tarihî kurgu sevenlerin keyifle okuyabileceği, akıcı ve düşündürücü bir eser olduğunu düşünüyorum. Ben okurken büyük bir keyif aldım ve özellikle Biblu’nun hikâyesi uzun süre aklımdan çıkmadı. 
Sonsuz Suyun Kıyısında
Sonsuz Suyun Kıyısında
Yasaklı Lal Figan 2
Herkese selaaam! Ay ben geldim ama içimdeki fırtınaları bir bilseniz... İlk kitabı bitirir bitirmez hız kesmeden hemen ikinciye geçmiştim, iyi ki de öyle yapmışım. Ama peşin peşin söylüyorum: Okurken yine bol bol sinir krizi geçirdim! Neyse ki sonradan olaylar toparladı da tansiyonum dengelendi. Özellikle o "ismi lazım olmayan" tiplerin sahneleri azaldıkça benim de kafa rahatladı, oh be dedim!
Şimdi müsaadenizle şuraya biraz içimi dökeceğim çünkü söylemezsem çatlarım!
Doru... Sana ne desem az!
Ya gerçekten soruyorum; bir insanın seni sevip sevmeyeceğini, o ağır lafları söylerken ne hissettiğini anlamayacak kadar hödük müsün be adam? Okurken "Yok artık" dediğim çok an oldu. Neyse ki bu krizler çok uzamadı da birazcık sakin kalabildim. Ama yiğidi öldür hakkını yeme; tüm delirmelerime rağmen bu ikiliyi okumak bana müthiş bir seyir keyfi verdi. Birbirlerini her anlamda o kadar güzel tamamlıyorlar ki... Siz kesinlikle nazar değmeden mutlu mesut hayatınıza devam edin, ben sizi uzaktan sevmeye razıyım.
Ah benim canım Erva'm...
Gelelim kitabın sonuna... Spoiler olmasın diye detay veremiyorum ama cidden neden öyle bir şey oldu ya? Neden?! Ben sonuna kadar canım kızıma hak veriyorum. Erva bence yaşayabileceği en ağır şeyleri yaşadı. Ve işin en acı tarafı, canı yanarken bile sevdiklerini düşünmediği tek bir an olmadı. Okurken "Kızım dur, yalvarırım önce bir kendini düşün!" diye bağırmak istedim ama Erva hiç bencil olamadı. Peki şimdi o sevdiklerine soruyorum: Siz bu kıza bunu neden yaptınız? Sizi affedebilir miyim hiç emin değilim, Erva bunları zerre hak etmedi.
Ve Ceylin..
Senden nihayet kurtulduk ama yalan yok, içimin yağı zerre erimedi. Keşke senin için çok daha farklı bir son olsaydı. İçimde en ufak bir rahatlama hissi bile oluşmadı, sana hala çok
Vahşi bir şekilde öldürülen asker Palomino Molero cinayetinin ardından gelişen olaylar ve bölge halkının cinayet üzerine türlü türlü dedikoduları üzerine görevlerini yapmaya çalışan iki memurun hikayesi. Bir solukta bitebilecek bir kitap ama ben biraz uzattım tabi aynı anda bir kaç kitap okuduğum için. Oldukça keyifli bir okuma oldu, yazarı yeni keşfettim sayılır, bu kitap ile birlikte okuduğum ikinci eseri tavsiye ediyorum.
Yıllardır çıkardığı her kitabını soluksuz okuduğum yazar kimdir??
Offf diyorum… Neden? Çünkü ben otobiyografik roman sevmem çok da okuyamam yani ama bunu var ya büyük bir hazla okudum. Nasıl başladım ve nasıl bitti anlayamadım. Yazım dili her zamanki gibi tereyağı tadında. Bu bir ben kimim kitabı o yüzden ne yazsam spoiler olur. Dolayısıyla kitabı bitirdikten sonra bende oluşturduğu düşünceyi aktarmak için yazıyorum buraya. Evet, ben bugüne kadar okuduğum 16 Jean-Christophe Grange kitabını (Güneşsizler hâlâ kütüphanede okunamadı) bir de onun kim olduğunu bilerek en baştan okumak istiyorum. O katil babaları tekrar tekrar bütün dikkatimi vererek özümsemek istiyorum.
İşte kitap gerçekten de oturup yazarın tüm kitaplarını tekrar okutacak nitelikte.
Keyifli okumalar..
Reklam
Reklam