*
" Sizlere son defa seslenebiliyorum... Görevimden ayrılmayacağım... Halkın sadakatinin karşılığını canımla ödeyeceğim... Sizlere söylüyorum: Binlerce Şililinin vicdanlarına ektiğimiz tohumların tümüyle yok edilemeyeceğinden eminim... Toplumsal değişim sürecini durdurmaya cürümün ne de zorun gücü yeter. Tarih bizimdir çünkü tarihi halk yazar..."
Victor jara ;
Şili'li bir müzisyen, tiyatro yönetmeni ,her şeyden önemlisi kendini halkına, yoksullara adamış bir devrimci, iyi bir baba, iyi bir eş, iyi bir dost... Yaptığı şarkılar geniş kitlelere umut olmuş... Ancak ; 11 Eylül 1973'te Şili halkı tank seslerine uyanıyor ( 12 eylül 1980) faşist cunta gözaltına aldıklarını; üniversitelerden hocalar müzisyenler devrimcileri bir stadyumda topluyor...ağır işkencelerden geçirilen devrimcilerden pek çoğu yaşamlarını yitiriyor...cesetler morglara kamyonlarla getiriliyor... Victor Jara'da elleri kırılarak, ağır işkencelerden geçirilerek öldürülüyor... cesedi onu tanıyan biri tarafından yol kenarında teşhis ediliyor...
Bu kitap eşi Joan Jara tarafından, geride kalanların aktardıkları ile anı ,bellek kitabı olarak yazılıyor...Bugün bile Victor Jara hala Latin Amerika'da ve dünyada bilinen bir Sosyalist şarkıcıdır...
Kitap bir anlatı olduğu için edebi bir yön beklemeyin okumak isteyene önerilir...
Ne zor şarkı söylemekDehşetin şarkısını söylemek zorunda kalınca.
Syf.288