Karşılaştığım her insan tanışmadığım anılarından bir ben yaratmaya çalışıyor. Hayır, ben o değilim. Hiçim ben. Sizin de hiç kimsenizim. Zamansız kaybedilmiş babanız, sevmeye fırsat bulamamış anneniz,
‘’ Her insanın taşıdığı bir yük vardır; kimse görmez, kimse bilmez. Dışarıdan güçlü, neşeli ya da sakin görünen nice insan, aslında sessiz bir savaşın ortasındadır. Görünmeyen yükler, insanın ruhunu
Dışarıda oturuyoruz ( oradayım) annem Mavi nerede diyor. Sofrada oturmuş yemek yiyoruz (bende sofradayım) babam mavi nerede diyor. Avluda bizimkiler toplanmış oturuyor kuzenim de orada ben yanlarından geçiyorum ve o da dört göz (bi kez beni gözlüklü gördüğü için öyle der )nerede diyor. Bi yerde oturuyoruz (ve ben yine oradayım )bu kez kardeşim abla nerede diyor🤦🏻♀️. Ve bunların hepsi bir hafta içinde yaşandı 🤦🏻♀️🤦🏻♀️🤦🏻♀️ . Ben varım buradayım diye haykıracağım en son 😂
ben yenı katıldım aslınfa hesabı acalı bayaa oldu ama baya ıuı dedıler bende bı bakıyım dedım bundan sonra aranızda bende varım
kendımj tanıtayım ::
gercek adımj kullanmam bu yuzden alev sera
yasımı kullanmam ama kucuk degılım(e ne soylıyeceksın demeyin)
kucuklugumden berı kıtap okurum
fantastık ve askerı kurgu okumaya bayılırım
bırcok sey yazıyorum ama basılavagını sanmıyorum😓 BU KADARDII
#alev.