Ethooweed
@benethoo
Ruhumun fermuarini çektim,Özgürlük ibadetim!
Parttaymm sosyolog
İmam pert Hatip terk
Ütopya
Gazoz cumhuriyeti
49 okur puanıŞubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlkokulların önünden geçerken hep top seksin de düşsün önüme diye geçirirdim içimden.
Yavaşlıyordu adımlarım okulun seyrinde. Düşüncesi bile dolduruyordu ayağımın yamuk plasesini.
Seslenişler Abi'lerden Amca'lara tekabül edince, gülümseme dolu okul bahçelerinde ki son çocuklar da büyümüş oldu.
Biz büyüdük ve sekmez oldu toplar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Seremonisizlik orkestrası
Gerçekler ne kadar gerçek, acılar ne kadar acı?
Hepsi dudağından kalbine dayanan tümsekli yolda ve su sızıntılarıyla kaplı borularda saklı.
Halbuki hepsi inandığın kadar gerçek, ummadığın kadar acı,
karşılaşmaktan korktuğun kadar da acımasız.
Salgın bir hastalık gibi gördüğüm sevgisizlik ve samimiyetsizlik,günümüzün en bulaşıcı illeti.
Bir yarış var, koşuyoruz. Bu yarışta bitirmekten ziyade sabote edip sahteleşmek asıl mesele.
Üstümüze geçirilen üniformanın elçiliğini yapıyoruz.
Benliğimiz kaybolmuş, sahiciliğimiz çocuk dolu o yıkılan parklarda mahvolmuş, tükenmiş.
Tek gerçeğim var seremoni; kelimelerin seremonisi, yazılarımın seremonisizliği
Parantezlerin Arasındaki O Boşlukta Yürüyorum Çoğu insan, hayatı bir bütün sanıyor. Oysa hayat, iç içe geçmiş devasa parantezlerden ibaret. İnançlar, öğretilmiş doğrular, sosyal maskeler... Hepsi birer yavaşlatıcı. İnsanın o en çıplak, en ilkel haline ulaştığı o saf refleksi görebilmek için, bazen o parantezleri sarsmak gerekiyor. Geçenlerde yine o "deneyi" yaptım. Tanıdığım birine, adını sordum. Ama öyle sıradan bir soru gibi değil; "Sana bir soru soracağım ama cevabını zaten biliyorsun" diyerek tüm zihinsel savunmalarını, o sahte hologramını kilitledim. İşte o an... Kendi ismini söylerken bile duraksadığı, o mimiklerinin birbirine girdiği saniye, onun karakter dediği o "yavaşlatıcı parantezin" çöktüğü andır. Söz ağızdan çıkana kadar karakterin filtresine takılır, bükülür, yavaşlar. Ama gözler öyle değil. Gözlerdeki o veri çekme hızı her zaman aynıdır, atomiktir, objektiftir. Ben o hıza bakıyorum. Karakterle, o sahte farkındalık egolarıyla ilgilenmiyorum. İnsanların "farkındayım" dediği şey, egonun kendini sakladığı yeni bir parantezden başka bir şey değil benim için. Benim Zenim, bu parantezlerden kaçmak. Herkes gibi olmaya çalışmıyorum, çünkü herkes gibi olmak, o yavaşlığa teslim olmaktır. Ben o parantezlerin geldiği yeri biliyorum, oradaydım. Şimdi dışarıdan, o kaçış konumundan bakıyorum. Burası benim oyun alanım. Bilgiyi işleyip, posasını atıp, o hattan en hızlı şekilde geçmek... Objektiflik dediğiniz şey, aslında sadece biyolojik bir optimizasyon meselesidir. Gerisi sadece birer meta-hologram. #Anonizma
Fanteziler gerçek dışı olmak zorundadır.
Çünkü istediğiniz şeyi elde ettiğiniz anda artık onu istememeye başlarsınız.
Istediğin devam edebilmesi için, objesinin sürekli olarak eksik olması gerekir.
İstediğiniz o şey değildir! o şeyin fantezisidir.
İstek çılgınca fantezileri destekler.
"Sadece gelecekti mutluluğumuzun hayalini kurarken, gerçekten mutlu oluruz."
Bu nedenle "Avlanmak öldürmekten daha zevklidir" deriz.
Ya da ne dilediğine dikkat et.
Ona sahip olabileceğin için değil.
Ona sahip olduğun zaman onu istemeyeceğin için değil.
İstekleriniz doğrultusunda yaşamak sizi asla mutlu etmez.
Gerçek anlamda insan olmak demek "Fikir ve idealler için yaşamak" demektir.
Hayatınızı isteklerinizin ne kadarı ile elde ettiğiniz değil, yaşadığınız şefkat,samimiyet ve özveri anılarıyla ölçmek demektir.
Çünkü sonunda;
Kendi hayatlarımızı önemli kılmanın tek yolu, diğer insanların ve canlıların yaşamlarına değer vermektir.