Gökçe, çocuğun omzuna vurdu. "Ne istediğine dikkat et," dedi. "Yarın öbür gün ölürsem çok ağlarsın."
"Kim?" dedi Alper kaşlarını kaldırarak. "Ben mi? Şuraya yazıyorum, üç güne birini bulurum. Kırkını bile beklemem."
Gökçe yüzünde kocaman bir gülümsemeyle, "Hayata küsersin," dedi. "Hatta çocuğun olursa ona, benim adımı verirsin."
Alper de sırıttı. "Müstakbel karımla aramı, senin yüzünden açamam," dedi. "O ne isterse o olur."
"Alper!" dedi Gökçe. "Çok kötüsün!"
"Tamam, tamam." dedi Alper ama şakasını sürdürüyor, kızın tepkisinden zevk alıyordu. "Çok istersen yeni birini bulmak için üç gün değil dört gün beklerim."
Çok güzeldi, ne diyeceğimi bilmiyorum. İçimde garip duygular yaşattı, kelimelere dökemediğim. Nasıl tarih edebilirim, bilmiyorum. Hem gülümsüyor hem de göz yaşlarımı tutmay çalışıyorum. İki duyguyu da aynı anda hissediyorum.