yaren
@benikendindenkurtar0
artık anlatsam bile anlamıyorsun. bak burası da bizim sonumuz.
yaslandığım her insan çekip gitti, her duvar yıkıldı, her şiir yandı. kendime bile yaslanamayışım bundandır.
uzaklara dalıyorum sürekli. binemediğim tüm otobüslere, gidemediğim tüm mesafelere meyilliyim. bir gün, bir gece, bir akşamüstü. hiçbir yeri değil, kendimi terk edeceğim.
bir köşeye oturup ağlayabilirim, ama o ağlayışın içinde neler olduğunu anlatamam diye yürüyüp geçiyorum.
bilirsin, insanın içinde biriktirdikleri koca bir dağ olmuş olsa bile bir kere kendini anlatmayı bırakmışsa bir daha anlatmak için sesi çıkmaz.