Bir sabah haciz memurlarının kapıya gelmesi ile güne başlıyor Ömür. Babasının iflas ederek yurtdışına kaçtığını, onun borçları nedeniyle tüm variyerlerini kaybettiklerini öğreniyor. Kafe işletmektedir ama o da gider elinden. Annesi ile dedesinin daveti üzerine köye gitmeye karar verirler. Dedesi zeytinliğin gelirini torununa verir. Ömür uzaktan akrabaları olan Mavi ile tanışır. Kitabımızda hüzünlü bir aşk hikâyesi de var.
Peki başka neler var bu kitapta? Arkadaşlık, dostluk var. Aile bağları var, komşuluk ilişkileri var. Yardımseverlik var. İyi niyetli, güzel yürekli insanlar var...
Elbette olumsuzluklar yaşanıyor kitapta ama oldukça pozitif enerji veriyor okuruna. Mavi ve Fettah abi ile birlikte epeyce gözyaşı döktüğümü kabul ediyorum. Saygı, sevgi, hoşgörü içerisinde güzel, kısa bir romandı.
Her bölümün başında yer alan sözler ise kitaba ayrı bir hoşluk katmış.
Hayat hep güzel kitaplar çıkarsın karşımza. Kitapla kalın, hoşçakalın
"Ben gökyüzünü sadece mavi sanırdım küçükken,
Bilmezdim pek mavinin dert ortağım olabileceğini,
Büyüdükçe denizi tanıdım, bir maviyi daha hayatıma soktum.
Mavi kimsenin bilemeyeceği genişlikte, her derdin şifasıdır.
Mavi sevmektir,
Mavi sahiplenmektir,
Mavi tutunacak daldır,
Mavi ömrünün her anında seninle dost olanındır,
Mavi yok edilemeyen bir duygudur."
Ben gökyüzünü sadece mavi sanırdım küçükken,
Bilmezdim pek mavinin dert ortağım olabileceğini,
Büyüdükçe denizi tanıdım, bir maviyi daha hayatıma soktum.
Mavi kimsenin bilemeyeceği genişlikte, her derdin şifasıdır.
Mavi sevmektir,
Mavi sahiplenmektir,
Mavi tutunacak daldır,
Mavi ömrünün her anında seninle dost olanındır,
Mavi yok edilemeyen bir duygudur."