Yağmur öncesi bulutlar gibisin sevdiğim,
Ve ben seni kendimden çok sevmişim
Ne sen benimsin ne ben seninim
Sevmek için sahip olmak gerektiğini söyleyen kim?
Malik mi de yıldızlara, fütursuzca seviyor insan?
Biliyorum sevdiğim artık bensizlik en güzeli
Biliyorum, benimle mutlu son yok, biliyorum
Şimdi sen sadece sevsen de yeter...
Suç mu?
Ağlayarak geldiğimiz şu dünyada,
Mutlu bir hikayemiz olsun istedim...
Suç mu?
Sensizdim, yurdu sen olan hayaller kurdum.
Suç mu bu sevdiğim?
Ben seni her şeyden çok sevdim...
Bak sevdiğim! Ufukta görünen yine sensizlik.
Korkma, ben sensizliği de seveceğim.
Sensizlik bile utanacak yokluğuna.
Şimdi yaşamak gibi bir kaygım da yok.
Günün ve saatlerin ehemmiyeti kalmadı.
Dikili seni sevmek için seneler karşımda.
Takvimler eskir sevdiğim sen zamana kanma.
Perde perde sevgim, sonsuzluğun da ötesi
Dudaklarım ebediyet yeminini çoktan etti.
Sonsuz uçsuz sevginin notaları geziniyor,