Ben hayattaki bütün küçük pişmanlıklardan oluşuyorum. Diyelim hayatta bir yol ayrımına geldin ve diğer yöne gittin. O zaman ne olurdu? Kime dönüşürdün? İşte Şeytan dediğin budur. Olmak istediğin ama yapamadığındır. Şu an olduğun kişiye en yakın ve en uzak kişidir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kediler için hayatımdan vazgeçmem aptalca görünebilirdi. Ama böyleydi işte. Ben buydum. Benim için kediler, güneşten ya da soluduğumuz havadan farksızdı.
Mutlu mu, yoksa mutsuz muyum bilmiyordum. Ama bildiğim bir şey vardı. İnsan kendisini mutlu ya da mutsuz olmaya ikna edebilirdi. Nasıl hissedeceğin, hayata yaklaşımına bağlıydı.
“Çok ama çok özür dilerim. Elimde değil. Ne kadar denesem de hiçbirini hatırlamıyorum. Belki bir şey dışında..."
"Bir şey mi?"
"Mutluydum. Bir tek bunu hatırlıyorum."
"Mutlu muydun?"
"Evet. Bu fotoğraflara bakınca bunu hatırlıyorum. Basitçe mutluydum."