Başarı neydi, kendinle övünüp böbürlenmek miydi? Yoksa kim ne derse desin içsel huzura kavuşup, özgüvenli yaşamak mıydı? Hayat, öğrenip bilmeyi gerektiren bir yaşama sanatı ise başarı sevmek, sevilmek, iyi ve huzurlu hissetmek olmalıydı. Başarı kimselere bağlı değildi, başarı içsel bir durumdu. Çünkü mutluluk getirmeyen hiçbir şey başarı sayılmazdı, sayılmamalıydı. Başarının tek ölçüsü mutlu hissetmek olmalıydı.