"İnsan herkesin kusurunu bulabilir. Aramaya görsün! O zaman kusursuz kimse kalmaz. Biri beni iyice inceleyecek olsa, eminim elle tutulur tarafım kalmaz. Seni bilmem."
"Rüşvet aldığı için hoş insandır demiyorum, söylemek istediğim şey, kendi sınırları içinde, eğlenceli ve iyi bir insandır. İnsan herkesin kusurunu bulabilir. Aramaya görsün! O zaman kusursuz kimse kalmaz. Biri beni iyice inceleyecek olsa, eminim elle tutulur tarafım kalmaz. Seni bilmem."
"Ah, sen yok musun?"dedi Razumihin. Ne kadar ince eleyip sık dokursun. Sanki sana hayat veren bu prensipler olmadan hareket edemezsin, onların dışına çıkacağına ölmeyi tercih edersin! Benim prensibim, insanlarla dostluk etmektir. Yoksa adam bana uygunmuş, aklımdan bile geçirmem."
"Ne kadar değişmişti. Eskiden onu ilgilendiren teoriler, fikirler, şimdi gülünç geliyordu. Bu kadar kısa zamanda böyle değişiklik! İçi burkuldu. Eski hayatı, eski eğlenceleri, eski duyguları, düşünceleri, hepsi şimdi ona ne kadar yabancıydı. Âdeta yükseklere çıkmışçasına her şey gözlerinden kaybolmuştu."
"Yeni bir duygu sarıyor benliğini. Bu, her şeye karşı duyduğu derin bir nefret, bir rahatsızlık hissiydi. Herkesten iğreniyor, onları gördüğü için kendine lânet ediyordu. Biri kendisi ile konuşmaya kalksa, düpedüz suratına tükürmekten, belki de o adamı ısırmaktan çekinmeyecekti."