kitabın kapağı tarafından kandırıldığımı hissediyorum. :’) çok farklı bir şeyler beklerken bir tık hayal kırıklığına uğradım, neyse. olur böyle şeyler.
“Tanıdığı bir şeyler çökmüştü üzerine. Soğukluk ve uzaklık. Bu hissi tuhaf bir şekilde rahatlatıcı buldu.
Bu ruh halini çok yakından tanıyordu. Kararsızlık ve karmaşık duygularla her an kafasını karıştıran bir ruh hali. Duygular ve dürtülerin, onu çıkmaz bir sokağa ittiği.
Burası, ait olduğu yerdi.”
sürekli durup uzaklara bakarak okuduğum için yoruldum. bir cümle okuyup kitabı kapatıp, “evet, ben de böyle düşünüyorum, evet ben de böyle yapıyorum” deyip durdum. ama beğendim, korktuğum gibi popüler olup da abartılmış/kötü çıkmadı. popüler kitaplara karşı olan önyargımı kırdı bile diyebilirim, her popüler olmuş kitap boş ve kötü olmak zorunda değilmiş. güzeldi. çok fazla yerin altını çizdim. bazı konularda yazarla çok benziyoruz. o yüzden arada bazı şeyleri hatırlamak için okunabilir diye düşünüyorum.