Kıyaslanma içimize çektiğimiz hava gibidir.Aldığımız her nefeste yeterince iyi olmadığımız için kızdırdığımız ebeveynlerimizin öfkesini de soluruz. En kötüsü de ne yaşarsak yaşayalım daima her şey yolundaymış gibi davranmamızın beklenmesidir.
Hayat,ilk evimiz olan anne rahminden doğduğumuz ve çocukluğu geride bıraktığımız eve,oradan da kendi evim dediğimiz sonraki evlere uzanan sürekli bir taşınma hikayesidir.