Doğa, uykuya bir sınır koymuştur; tıpkı yemeye ve içmeye olduğu gibi. Ve siz limiti aşmış durumdasınız, fakat çalışma limitini değil. Hâla kotanın altındasınız. Kendinizi yeterince sevmiyorsunuz. Yoksa kendi doğanızı ve sizden talep ettiklerini de severdiniz. Yaptığı işi seven insanlar onu yaparken kendilerini yıpratırlar, hatta yıkanmayı ve yemek yemeyi bile unuturlar.