Elleri durmadan hareket ediyordu; sanki hissettiği her şeyi ellerine kanalize ediyordu, sanki hareketsiz kalmaktan korkuyordu. Çünkü durmak, gerçekten korkunç bir şeyin olduğunu tam anlamıyla kavramasına neden olacaktı.
Çünkü korkunç bir şey gerçekten olmuştu.
Bu kendinden ayrışma hissi onu aşırı stres yaşadığı durumlarda yakalayan bir durumdu. Kendinden ayrışma; zihninin, bedeninde yaşanan travmalardan korunması için yaptığı bir şeydi. Şu anda bu geçerli olmasa da beyninin ve fiziksel varlığının arasındaki ayrım hissi, kendini savunmasız ve güvensiz hissettiği zamanlarda da ortaya çıkıyordu.