Gözleri ağaçların arasını, karla kaplı gövdeler arasındaki karanlık sütunları taradı. Bu manzara onda izlendiği hissini uyandırıyordu. Sanki orada bir yerlerde bir şey bekliyordu. Ölümden bile beter bir şey.
Hayatının kontrolü ondaydı. Anlatıcı falan yoktu. Üstelik o, yaptığı en kötü şeyden ibaret değildi. İyi ve kötü yanları ile bir bütündü çünkü olduğumuz kişinin parçalarını seçip ayıklamazdık. Onu buraya kadar getiren o parçaların hepsiydi hayatının kontrolü ondaydı.