...bir seferinde mutluluğun “yüreğimizde parlayan bir güneş” olduğunu söylemişti. Güneş her şeyi mutlulukla aydınlatıyordu. Eğer bu doğruysa, her şeyi güzelleştiren şey göğsümde pırpır eden yüreğimdi...
“Portuga!”
“Hı...”
“Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum,biliyor musun?”
“Niye?”
“Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin.Senin yanındayken kime bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor.”
'Ayrıca anladığım kadarıyla, birçok bakımdan oldukça farklı insanlarız da... ortak yanımız belki de hiç yok. Ama biliyor musunuz, bu son söylediğime kendim de inanmıyorum. Çünkü çok sık böyle gelir insanlara, ortak yanlarının olmadığını sanırlar. Oysa çok ortak yanları vardır... İnsanların tembelliğinden, bir de birbirlerini nasıl görünüyorlarsa öyle değerlendirdiklerinden, onlarda başka bir şeyler bulamadıkları için oluyor bu...'