Arkasını döndü, göğsündeki acı ağırlaşıp keskinleştiğinden gökyüzüne daha fazla bakamayacaktı. Bu, insanlığın üç yüzyıldır gördüğü ilk günbatımıydı ve onu tek başına izliyordu.
"Geçmiş bir hazinedir, biliyorsun değil mi? Hatalarımızla ve doğrularımızla, acılarımız ve neşemizle, tüm sevdiklerimizle orada kaldık. Hangilerinde yaşamayı istediğini sen seçeceksin ve seçtiğin o günü yeniden yaşayacaksın. İyi olanları seç. Benim gittiğim günlere değil, yanında olduğum anlara git. Göreceksin, biz hiç ayrılmadık."