Betüş
@bet2
sonbahar
Geçmeyen bir özlem var içimde
Kızgınım bendeki “bana”
Gözlerin değince gözlerime yine
Ölüyorum bin kere daha
Bir ev kurmuşum bendeki sana
Şimdi enkaz altında
Çıkmak için bir el gerek
Çözüm yıkanda
Sesin geçiyor bazen bir şarkının arasından
Kalbim eski bir plak gibi çizer yaralar
Her dönen nakaratta biraz daha
Dağılıyor susturduğum anılar
Yok canlı bir resmimiz
Kaldırılacak tozlu raflara
Bir zamanlar gülen gözlerimiz şimdi
Karışmış eski sonbaharlara
B.Y
Reklam
Silinmeden yüzüm aynalardan,
Bulabilecek miyim kendimi?
Geldiğimi sandığım her durakta inecek miyim?
Beyaz karanfil kokusu
Bastıracak mı sigara dumanını?
Birden fazla sesi
Susturacak mı kalabalık?
Karanlık sokakların sonu,
Görebilecek mi beni aydınlıkta?
Yüzümde solan eski bir tebessümle,
Tanıyabilecek miyim o unuttuğum beni?
Kaybolmak,
Kendini bulmanın başlangıcı mıdır
Belkii..
İnsan gider mi bilerek yasaklara
Kendini tehlikeye ata ata
ellerim saçlarında hâlâ
Her gün kabuslarımda
Kaç kere kaçtım kendimden
Aynı yangına baka baka
Adını anmak artık
dua değil ,lanet oldu bana
Kader getirir mi her zaman beni sana
Yollar değişse ,dünya yansa
Bile bile düştüm bu günaha
Belki bu bir sınav değil
Ne ödül ne ceza
Sadece bana yazılmış
Bitmeyen bir tekrar
Betül Yaşar
Reklam