1000 kitaba baslayalim bakalim.
SPOILER ICERIR
bu seriyi gercekten seviyorum. asktan cok evrenle ilgilendigim ilk kitap diyebilirim, zaten serinin vadettigi ask da cok memnun etmiyor. zander ve romeria iliskisi ilk kitapta isleyisi o kadar sevmistim ki, her sey olmasi gerektigi gibi hissettirmisti, ikinci kitaptaysa bilmiyorum cok havada asili kaldi benim icin. sanki aralari acilinca olayin butun cekiciligi gitmis gibi hissediyorum, o noktadan sonra cok degistiler. sevgileri bariz ama bir seyler de eksik gibi...
zaten kitabin tamami yolculukta gecti, umarim bu sadece bir gecis kitabidir ve diger kitapta artik olaylar baslar. elisaf cok sevdigim bir karakter, jarekse ne is cozemedim acikcasi. basta sanki ask donecek gibiydi ama gerceklesmedi. buyuk ihtimal yazar fikir degistirdi baska aciklamasi olamaz. pan'i cok seviyorum. zander de dahil herkesten daha cok romeriaya yardimi oldu. sadece bir insan oldugu halde.
bu serinin en sevmedigim seyiyse zanderin pasif bir karakter olmasi. bir onceki kitapta da soylemistim, krallik icin tek bir sey yapmadi ve en sonunda onu da kaybetti diye. bu kitapta da hala ayni kimse ustunde sozu gecemiyor, askerleri bas kaldirsa bitti zaten ve tek guvencesi romeria. gercekten romy'i kurtardigi tek bir sahne bile gormedik. romy onu kurtardi. zanderin ates gucunun somine yakmaktan baska bir olayi yokmus gibi hissediyorum.
sofie icinse gercekten uzuluyorum ve o olayin da sonucu ne olacak cok merak ediyorum. elijaha kavusacagini dusunurken malachi'nin onun bedenine sahip olacagindan bir haber.
neyse iste romeria gercekten sevdigim ve cogu hareketi tutarli olan bir karakter ucuncu kitapta gucunun ne seviyelere gelecegini merakla bekliyorum