Seni endişeli görüyorum ve bu halin bana bir kadının hikayesini hatırlatıyor. Bu kadın, bütün saray kadınları hakkında şiir yazan bir şairin, kendisi hakkında bir şey yazmadığını öğrenince bundan büyük bir acı duymuş. Bunun üzerine kıymet bilir görünmek isteyen şair, şiirine onun hakkında da ufak bir parça ilave etmiş. Bu parça, sözü geçen kadının şöhretini kirletecek içerikteymiş ;ama yine de şöhrete karşı olan hırsını tatmin ediyormuş hepimiz o kadına benzeriz ,hepimiz az çok arzunun esiriyiz.
Merhamet ne güzel şeydir değil mi? En çirkin insanı güzel, en yoksulunu zengin eder. Allah tüm canlıların kalbine merhamet tohumlarını ekmiştir. Önemli olan hangimizin bu tohumları büyüttüğü, hangimizin su bile vermeden kurumasını izlemesidir. Halil Cibran’ın bu alıntısı ise birine yardım ederken onun onurunu düşünerek el uzatan kişi, asıl merhametlidir diyor. Birine yapılan yardım onun gururunu incitecek ölçüdeyse, o insanda ne merhametten söz edilebilir ne vicdandan.