İnsanların, içinde işe yarayan tek şeyin şu cümle olduğu bir kitap okuduğumu hatırlıyorum: İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar.
Ne tarafa gittiklerini bilmeden öylece yürüdüler. Başka herhangi bir şeye dikkat edemeyecek kadar düşünülmesi, hissedilmesi ve birbirlerine söylenmesi gereken şey vardı...