Yeğdir bana ilim için uykusuz geceler,
Şu dünyanın zîneti yanında kaç paha eder?
Neşe ve sevinç bulduğum zor bir mesele,
Dünya şarabından daha tatlı ve daha güzeldir.
Kalem cızırtısı kağıdımın üzerindeki,
Daha hoş değil ondan ehli aşkın nâmesi,
Ve tefe parmaklarının vurması
Ondan hoştur elimin kâğıda teması.
Arzuları için çalışana eylerim nidâ:
İlimde aldığım rütbeden kalır daha aşağıda.
Sen uyurken gece, ben seferîyim daima,
Yapamam seninle teşrîk-i mesâî aslâ.
Kim ciddiyetten saparsa yolu uzar. Kim bir seviyede durup gerekli merhaleleri aşmazsa, daha sonra ihtiyaç duyacağı ve önem verdiği şeyleri kaybetmesi yakındır.