"Ömürlerini dünyalık kazanmak için harcayan dostlarımla kendimi kıyasladım. Çocukluğumu ve gençliğimi ilim için harcadım. Pişman olacağım şeyler dışında onların ulaştığı birçok şeyi de kaçırmadığımı gördüm. Sonra düşündüm ki benim hayatım onlarınkinden daha güzel, insanlar arasındaki konumum daha yüksek ve ulaştığım ilim paha biçilemezdir." "Böyle düşünürken İblis bana: 'Yorgun ve uykusuz kaldığın günleri unuttun mu?' dedi. Ben de ona: 'Ey cahil! Yusuf'u görmenin yanında ellerin kesilmesinin önemi yoktur. Arkadaşa götüren yol uzun değildir.' dedim."
"Gençlik çağını ilim için harcayan kimse, yaşlılığında da ektiğini biçer. Tasnif ettiği eserlerden zevk duyar. İnsan, öğrenme hazzı ve ulaştığı ilmî lezzetler yanında bedenî zevklerden kaybettiği şeyleri önemsemez. Kim bilir, belki de ilim uğruna çekilen sıkıntılar, sonunda elde edilenlerden daha hoştur."